حسین حبیبی(عضو هیات مدیره کانون عالی شوراهای اسلامی کار کشور):
🔸وفق ماده ۱۱ قانون کار طرفین (کارگر وکارفرما) میتوانند با توافق یکدیگر مدتی را به نام دوره آزمایشی کار تعیین نمایند. در خلال این دوره، هر یک از طرفین حق دارد بدون اخطار قبلی و بیآنکه الزام به پرداخت خسارات داشته باشد، رابطه کار را قطع نماید.
🔸اما در صورتی که قطع رابطه کار از طرف کارفرما باشد وی ملزم به پرداخت تمام دوره آزمایشی خواهد بود و چنانچه کارگر رابطه کار را قطع نماید کارگر فقط مستحق دریافت حقوق مدت انجام کار خواهد بود.
🔸 بنابراین همانطور که میبینیم کارفرما حق ندارد از حقوق کارگر به بهانه دوره آزمایشی بزند؛ حقوق کامل حق کارگر است.
🔸اما مدت دوره آزمایشی نامحدود نیست و براساس تبصره ماده ۱۱ قانون کار، مدت دوره آزمایشی باید در قرارداد کار مشخص شود. حداکثر این مدت برای کارگران ساده و نیمه ماهر یک ماه و برای کارگران ماهر و دارای تخصص سطح بالا سه ماه است؛ نکته مهم دیگر اینکه وفق ماده ۸ قانون کار، شروط مذکور در قرارداد کار یا تغییرات بعدی آن درصورتی نافذ خواهد بود که برای کارگر مزایایی کمتر از از امتیازات مقرر دراین قانون (کار) منظور ننماید. این امتیازات شامل موارد مختلفی از جمله دستمزد کامل کارگاهی، قرارداد کار قانونی منطبق بر مواد ۹و۱۰، جبران خسارت، مزایای پایان کار، ماده ۳۴ و پرداخت حق السعی، تعطیلات و مرخصی ها، مزایای رفاهی و بیمه است. همه این مزایا در مدت محدود آزمایشی به کارگر تعلق میگیرد./ایلنا
